به گزارش روابط عمومی جامعه المصطفی العالمیه نمایندگی خراسان، در نشست حدیثی سیری در نهج البلاغه سرکار خانم دکتر ذبیحی دبیر تربیتی مرکز آموزش زبان و معارف اسلامی خواهران ضمن مرور مباحث مطرح شده در جلسات قبل به ادامه شرح خطبه متقین پرداخت.
وی در ابتدا با اشاره به روز و هفته معلم از امام علی علیه السلام به عنوان معلم بزرگ انسانیت یاد کرد و کتاب نهج البلاغه را کتاب راهنمای زندگی بشر دانست و در ادامه مباحث گذشته اظهار داشت: «امام علی(ع) در ادامه سپس به سه صفت برجسته دیگر از صفات پارسیان در عباراتى هماهنگ اشاره کرده، مى فرمايد: (لاَ يُضِيعُ مَا اسْتُحْفِظَ، وَ لاَ يَنْسَى مَا ذُکِّرَ، وَ لاَ يُنَابِزُبِالاَْلْقَابِ)«آنچه حفظش را به او سپرده اند تباه نمى سازد و آنچه را به او تذکّر داده اند، فراموش نمى کند. مردم را با نامهاى زشت نمى خواند.
دکتر ذبیحی افزود: جمله «لاَ يُضِيعُ مَا اسْتُحْفِظَ» مفهوم وسيعى دارد که همه امانت هاى الهى و مردمى را شامل مى شود. از نماز گرفته که قرآن درباره آن مى گويد «(وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ); تا امانتهاى ديگرى; مانند قرآن مجيد و احکام اسلام، فرزندانى که خدا به آنها داده و امانتهاى مختلفى که مردم به آنها مى سپارند براى حفظ آنها سخت مى کوشند و هرگز به سبب سهل انگارى و غفلت و کوتاهى، آنها را تباه نمى کنند.
وی همچنین تاکید کرد: اموالی که در مدرسه در اختیار طلاب قرار گرفته است نظیر خوابگاه، روشنایی و … همه از مصادیق بیت المال و امانت محسوب شده که می بایست در حفظ و نگهداری آن دقت کرد.
ایشان در تبیین جمله «لاَ يَنْسَى مَا ذُکِّرَ» به همه تذکّرات و يادآورى هاى مفيدى که از سوى خداوند و اولياءالله و معلّمان راستين اشاره و افزود: متقین افراد فراموشکارى نيستند که درس هاى هدايت را ناديده بگيرند و به آن پاى بند نباشند و هر گاه وسوسه هاى شيطان به سراغ آنها بيايد بى فاصله به ياد خدا و اندرزهاى اندرزگويان با ايمان مى افتند و به راه باز مى گردند.
وی در خاتمه با اشاره به آیه (وَلاَ تَنَابَزُوا بِالاَْلْقَابِ) به تبیین صفت دیگری از متقین پرداخت و آن پرهیز ایشان در مخاطب قراردادن یکدیگر با القاب زشت و ناپسند بود .
وی در پایان خاطر نشان کرد : « اين گونه القاب، آتش کينه و عداوت را در دل ها بر مى انگيزد و طرف مقابل را به عکس العمل وا مى دارد و فضاى جامعه را مسموم مى کند و شخصيت افراد را در هم مى شکند.»
